Radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Kod zawodu ZUS – 261907

Kody PKD – PKD 69.10.Z – działalność prawnicza; PKD 84.23.Z – wymiar sprawiedliwości.

Charakterystyka zawodu

Radca Prokuratorii Generalnej to prawnik zatrudniony w Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, wykonujący czynności procesowe przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi.

Stanowisko wymaga najwyższych kwalifikacji prawniczych, niezależności w działaniu oraz nienagannej etyki zawodowej.

Zakres zadań i obowiązków

Radca Prokuratorii Generalnej wypełnia obowiązki określone w ustawie o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Do podstawowych czynności procesowych należą:

• wykonywanie czynności zastępstwa przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi,
• uczestniczenie w rozprawach sądowych,
• wykonywanie innych czynności związanych z zadaniami Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązki zawodowe

Radca ma również następujące obowiązki służbowe:

• staranne, rzetelne i terminowe wykonywanie powierzonych zadań i czynności służbowych,
• dbałość o celowość podejmowanych działań przy wykonywaniu zadań,
• współpraca z przełożonymi, innymi radcami oraz podmiotami reprezentującymi Skarb Państwa i organy administracji rządowej,
• dbałość o właściwą organizację zadań i czynności służbowych,
• podejmowanie działań zgodnych z kodeksem dobrych praktyk,
• podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Wygląd i strój

Podczas rozpraw sądowych radca występuje w stroju urzędowym – todze ze srebrnym żabotem.

Wymagania i kwalifikacje

Aby zostać radcą Prokuratorii Generalnej, kandydat musi spełnić następujące warunki:

• Obywatelstwo – posiadanie obywatelstwa polskiego;
• Prawa cywilne i obywatelskie – korzystanie z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
• Edukacja – ukończenie wyższych studiów prawniczych w Polsce i uzyskanie tytułu magistra lub ukończenie zagranicznych studiów prawniczych uznanych w Polsce;
• Kwalifikacje zawodowe – posiadanie uprawnień radcy prawnego, adwokata lub notariusza, albo zajmowanie stanowiska sędziego sądu powszechnego, sądu wojskowego lub sądu administracyjnego, albo stanowiska prokuratora;
• Niekaralność – brak skazania za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, albo nieumyślne przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu;
• Nieskazitelny charakter – dotychczasowe zachowanie dające rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu.

Wyjątki od wymogu posiadania uprawnień zawodowych obejmują:

• posiadanie tytułu naukowego profesora,
• posiadanie stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych,
• posiadanie stopnia doktora nauk prawnych,
• pracę na stanowisku legislatora przez co najmniej 5 lat,
• pracę jako asystent sędziego przez co najmniej 5 lat.

Status i niezależność

Przy wykonywaniu czynności procesowych radca jest niezależny – kieruje się własnym przekonaniem opartym na wiedzy i doświadczeniu prawniczym.

Niezależność ta wyróżnia radcę na tle innych pracowników Prokuratorii (np. referendarzy), którzy wykonują polecenia przełożonych. Radca stosuje kodeks dobrych praktyk; w razie zamiaru odstąpienia od dobrej praktyki przedstawia Prezesowi Prokuratorii pisemne uzasadnienie.

Niezależność ma granice – radca wykonuje polecenia przełożonego dotyczące treści czynności. Jeżeli nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia albo wyłączenia od udziału w sprawie.

Ograniczenia zawodowe

Radca Prokuratorii Generalnej podlega zakazom mającym na celu zachowanie bezstronności i profesjonalizmu:

• nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem stanowisk naukowych, naukowo-dydaktycznych lub dydaktycznych,
• nie może wykonywać mandatu posła, senatora lub radnego,
• nie może być członkiem partii politycznej,
• nie może podejmować zajęcia lub sposobu zarobkowania, które pozostawałyby w sprzeczności z czynnościami służbowymi albo wzbudzałyby podejrzenie o stronniczość lub interesowność.

Ścieżka kariery i zatrudnienie

Radców mianuje Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej; mianowanie stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie mianowania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Przed nawiązaniem stosunku pracy radca składa ślubowanie wobec Prezesa Prokuratorii Generalnej. Po mianowaniu jest kierowany przez Prezesa oraz wiceprezesów, którzy stanowią jego przełożonych.

W strukturze Prokuratorii Generalnej funkcjonują także stanowiska wspierające działalność instytucji: referendarz – wykonuje czynności zastępstwa na podstawie upoważnienia oraz polecenia radcy lub przełożonego; asystent radcy – wspomaga radcę w przygotowaniu czynności przed sądami i organami orzekającymi.

Zadania Prokuratorii Generalnej

Radca Prokuratorii Generalnej pracuje w instytucji odpowiedzialnej m.in. za:

• wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym,
• zastępstwo Skarbu Państwa przed sądami powszechnymi i polubownymi,
• zastępstwo Rzeczypospolitej Polskiej przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi w stosunkach międzynarodowych.