Inżynier budownictwa okrętowego – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Kody i klasyfikacje

Kod zawodu ZUS dla inżyniera budownictwa okrętowego to 214412. Poniżej zebrano najważniejsze kody i ich znaczenie:

Inżynier budownictwa okrętowego to specjalista odpowiedzialny za projektowanie i nadzór nad budową statków oraz obiektów oceanotechnicznych, zapewniając ich stateczność, wytrzymałość i zgodność z normami.

Zawód łączy zaawansowaną wiedzę inżynierską z pasją do morskich technologii, umożliwiając tworzenie jednostek od tankowców po platformy wiertnicze.

Czym zajmuje się inżynier budownictwa okrętowego?

Inżynier budownictwa okrętowego projektuje okręty i statki, uwzględniając parametry stateczności, niezatapialności, cech napędowych i manewrowych. Tworzy konstrukcje kadłubów i kluczowych systemów okrętowych zgodnie z wymaganiami towarzystw klasyfikacyjnych. W stoczniach nadzoruje proces projektowania, planowania i wdrażania technologii w budowie okrętów i obiektów oceanotechnicznych, takich jak platformy wiertnicze czy pojazdy podwodne.

Projektuje różnorodne jednostki, w tym tankowce, kontenerowce, chemikaliowce, jachty, statki pasażerskie, holowniki, platformy wiertnicze (stałe i zanurzalne), statki wiertnicze, pływające turbiny wiatrowe oraz elektrownie falowe. Ocenia bezpieczeństwo i zachowanie jednostki na wodzie oraz przygotowuje szacunki kosztów budowy.

Obowiązki i zadania zawodowe

Zakres obowiązków obejmuje zarówno prace projektowe, jak i nadzorcze. Najważniejsze zadania to:

• Obliczenia i projektowanie kadłubów – przygotowywanie koncepcji konstrukcyjnych oraz obliczeń wytrzymałościowych;
• Analizy stateczności i pływalności – określanie przechyłów, niezatapialności i zachowania jednostki w różnych stanach załadowania;
• Projektowanie siłowni i systemów ogólnookrętowych – opracowanie instalacji elektrycznych, automatyki, nawigacji, radiowych i sygnalizacji;
• Dobór napędu i układów energetycznych – projektowanie silników, układów napędowych i typów siłowni okrętowych;
• Dokumentacja projektowa – tworzenie specyfikacji, rysunków, nadzór nad zgodnością z wymaganiami klasyfikacyjnymi;
• Dokumentacja technologiczna i kalkulacje – przygotowanie kosztorysów, zestawień materiałowych i planów produkcyjnych;
• Zarządzanie projektem – koordynacja wymagań klienta, pracy zespołów, dostaw i zgodności z przepisami;
• Nadzór w stoczni – kontrola jakości, koordynacja prac, analiza przyczyn usterek i wdrażanie działań korygujących.

W praktyce inżynier czuwa nad realizacją budowy, dba o zgodność z dokumentacją i szybko rozwiązuje problemy techniczne na placu stoczniowym.

Wymagania edukacyjne i umiejętności

Aby zostać inżynierem budownictwa okrętowego, konieczne są studia wyższe na kierunku budownictwo okrętowe lub pokrewnym (np. inżynieria morska, mechanika okrętowa). Program obejmuje m.in. matematykę, fizykę, mechanikę, hydraulikę, konstrukcje, rysunek techniczny i informatykę, a także wiedzę o wyporności, stateczności i napędach.

W praktyce zawodowej szczególnie liczą się następujące kompetencje:

• Oprogramowanie CAD – biegłość w narzędziach do projektowania (np. AutoCAD, Rhino);
• Obliczenia numeryczne i symulacje – analizy stateczności, wytrzymałości i CFD (Computational Fluid Dynamics);
• Normy klasyfikacyjne – znajomość standardów DNV, Lloyd’s Register i Polskiego Rejestru Statków;
• Zarządzanie projektami i BHP – koordynacja zespołów, harmonogramów i bezpieczeństwa pracy.

Często pożądane są uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej lub hydrotechnicznej, uzyskiwane po studiach, praktykach i egzaminie. Do zawodu predysponują precyzja, myślenie analityczne i odporność na stres w dynamicznym środowisku stoczniowym.

Ścieżka kariery i rozwoju

Ścieżka kariery zaczyna się od studiów inżynierskich (7 semestrów I stopnia, następnie studia magisterskie) oraz praktyk w stoczniach lub biurach projektowych. Początkowo absolwent pracuje jako asystent projektanta, wykonując obliczenia i rysunki.

Typowe etapy awansu wyglądają następująco:

• Inżynier projektant – samodzielne projekty kadłubów i systemów (2–5 lat doświadczenia);
• Kierownik projektu lub zespołu – koordynacja budowy, nadzór podwykonawców, odpowiedzialność za budżet i terminy (5+ lat);
• Kierownik techniczny stoczni lub ekspert ds. klasyfikacji – zarządzanie kontrolą jakości, analizy awarii, optymalizacja procesów;
• Specjalista w konsultingu lub administracji morskiej – udział w projektach międzynarodowych i audytach technicznych.

Rozwój kompetencji wspierają certyfikaty (np. PMP), szkolenia z symulacji CFD oraz specjalizacje w budownictwie morskim. Możliwy jest awans do roli dyrektora technicznego lub praca w instytucjach klasyfikacyjnych, np. Polski Rejestr Statków.

Gdzie pracować – firmy i branże

Inżynierowie budownictwa okrętowego znajdują zatrudnienie w różnych segmentach przemysłu morskiego:

• Stocznie i zakłady przemysłu okrętowego – budowa statków handlowych i wojskowych;
• Biura projektowe – projektowanie jednostek, symulacje numeryczne i analizy hydrodynamiczne;
• Firmy naprawcze i serwisowe – remonty i modernizacje (PKD 33.15.Z);
• Branża offshore – platformy wiertnicze, morskie farmy wiatrowe i instalacje energetyczne;
• Sektor obronny – okręty wojenne, systemy specjalne (PKD 84.22.Z);
• Budownictwo hydrotechniczne – konstrukcje morskie, mosty i obiekty infrastruktury (PKD 42.13.Z).

W Polsce rekrutują m.in. stocznie w Gdańsku i Szczecinie, grupy takie jak Remontowa Holding czy Crist S.A., a także agencje klasyfikacyjne. Atrakcyjne oferty pracy dostępne są również za granicą, zwłaszcza w Holandii i Norwegii.

Perspektywy i wyzwania

Zawód oferuje satysfakcję z tworzenia trwałych jednostek pływających i konkurencyjne wynagrodzenie. Na starcie przeciętne zarobki wynoszą ok. 8–15 tys. zł brutto, a na stanowiskach seniorskim i managerskim sięgają 25 tys. zł+ brutto (w zależności od doświadczenia i lokalizacji).

Wyzwania to wysoka odpowiedzialność za bezpieczeństwo, czasem praca w trybie zmianowym oraz konieczność stałego rozwoju wobec nowych technologii, takich jak statki autonomiczne i zielone napędy.