Inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Kod zawodu ZUS – 214905

Pasujące kody PKD

Poniższe kody PKD najczęściej odpowiadają temu zawodowi:

Czym się zajmuje inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej?

Inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej projektuje urządzenia, sprzęt i aparaturę medyczną, nadzoruje ich produkcję i wdrożenia oraz pełni funkcję inżyniera klinicznego w szpitalach i placówkach ochrony zdrowia.

To zawód interdyscyplinarny, łączący zagadnienia techniczne z naukami o życiu i zdrowiu – przede wszystkim z zakresu biologii, a także fizyki i chemii.

Główne obszary działalności

Na co dzień inżynier biocybernetyki odpowiada za:

• projektowanie sprzętu medycznego – m.in. stołów operacyjnych, unitów stomatologicznych, aparatów RTG, urządzeń wspomagających lub zastępujących funkcje narządów (oddychanie, krążenie, dializa), kardiografów;
• nadzór procesu produkcji – koordynację technologii wytwarzania urządzeń i sprzętu medycznego;
• badania i rozwój (R&D) – tworzenie nowych rozwiązań aparaturowych na podstawie badań biologicznych i klinicznych;
• współpracę ze szpitalami – projektowanie nowych wyrobów, prowadzenie prób klinicznych oraz konsultacje z personelem medycznym przy planach inwestycyjnych;
• przygotowywanie dokumentacji – projektowej, technicznej, instrukcji obsługi i materiałów szkoleniowych;
• funkcje doradcze – dobór aparatury medycznej i wsparcie serwisowe.

Obowiązki zawodowe

Poniżej kluczowe zadania realizowane na stanowisku inżyniera biocybernetyki i inżynierii biomedycznej:

• projektowanie sprzętu medycznego, takiego jak stoły operacyjne, unity stomatologiczne, aparaty rentgenowskie, aparaty wspomagające lub zastępujące funkcje narządów (oddychanie, krążenie, dializa), kardiografy,
• nadzorowanie procesu technologicznego produkcji urządzeń i sprzętu medycznego,
• organizowanie stanowiska pracy kontroli jakości, zwłaszcza w zakresie wyrobów finalnych,
• prowadzenie prac kontrolno-pomiarowych zgodnie z normami oraz przepisami eksploatacji i budowy urządzeń elektrycznych,
• opracowywanie dokumentacji technologicznej, techniczno-ruchowej oraz instrukcji pomocniczych i materiałów szkoleniowo-informacyjnych dotyczących produkowanego sprzętu,
• opracowywanie zakresu prób klinicznych nowych wyrobów oraz wdrażanie zmian i usuwanie usterek na podstawie orzeczeń opiniodawców,
• sprawowanie nadzoru nad obsługą, remontami, naprawami i eksploatacją urządzeń w szpitalach i innych placówkach ochrony zdrowia,
• opracowywanie programów (z lekarzami) dotyczących wyposażenia placówek w aparaturę i systemy aparaturowe, szczególnie na etapie inwestycji,
• pełnienie funkcji inżyniera oraz handlowca-doradcy w zakresie aparatury i sprzętu medycznego,
• przeprowadzanie przeglądów technicznych i napraw,
• przekazywanie informacji o działaniu nowych urządzeń, maszyn i biomateriałów, m.in. poprzez szkolenia personelu medycznego.

Specjalizacje zawodowe

Inżynier biocybernetyki i inżynierii biomedycznej może rozwijać się w kilku kierunkach – od informatyki medycznej po opracowywanie biomateriałów.

1. Informatyka medyczna

Specjalista w tej dziedzinie koncentruje się na oprogramowaniu, analizie danych i obrazowaniu medycznym:

• Pisanie programów – tworzenie oprogramowania wspierającego diagnostykę, obsługę urządzeń medycznych oraz monitorowanie postępów rehabilitacji pacjentów;
• Tomografia i USG – rozwój oprogramowania, obsługa urządzeń oraz analiza obrazów dostarczanych przez systemy obrazowania;
• Przetwarzanie sygnałów biologicznych – akwizycja, filtracja i interpretacja sygnałów fizjologicznych;
• Systemy wbudowane – programowanie mobilnych urządzeń mikrokontrolerowych i złożonych systemów komputerowych aparatury medycznej;
• Bazy danych medycznych – tworzenie, utrzymanie i bezpieczna eksploatacja repozytoriów danych klinicznych;
• Telemedycyna – rozwój systemów zdalnej diagnostyki oraz akwizycji i przetwarzania danych medycznych.

2. Opracowywanie biomateriałów

Ta specjalizacja łączy inżynierię materiałową z medycyną regeneracyjną:

• Badania i rozwój materiałów – m.in. polimerów do soczewek kontaktowych, nici chirurgicznych, cementów kostnych;
• Projektowanie i prototypowanie – tworzenie modeli i prototypów substancji zastępujących tkanki biologiczne (implanty, wszczepy);
• Materiały na protezy – dobór, testowanie i przygotowanie materiałów do zastosowań protetycznych;
• Biomechatronika medyczna – projektowanie i wytwarzanie urządzeń rehabilitacyjnych, bioprotez, sztucznych narządów i implantów.

Dodatkowe specjalizacje

W zależności od profilu firmy i projektów możliwe są również inne ścieżki:

• Biomechatronika i sprzęt rehabilitacyjny – modelowanie i symulacja urządzeń, eksploatacja oraz serwis aparatury medycznej;
• Elektronika biomedyczna – obsługa, testy i kalibracja aparatury diagnostycznej i terapeutycznej;
• Optoelektronika dla medycyny – projektowanie i integracja optoelektronicznych systemów diagnostycznych, a także eksploatacja systemów VR/AR wspierających pracę personelu medycznego.

Wymagania i kwalifikacje

Zawód wymaga wykształcenia wyższego oraz szerokich kompetencji łączących nauki techniczne i biomedyczne. Kluczowe obszary wiedzy to:

• Biologia – fundament rozumienia procesów w organizmach żywych;
• Fizyka – podstawa analizy zjawisk i konstrukcji urządzeń;
• Chemia – niezbędna w pracy z biomateriałami i procesami inżynierii tkankowej;
• Nauki techniczne – informatyka, elektronika, mechanika i automatyka;
• Algorytmy przetwarzania sygnałów – metody analizy danych biomedycznych;
• Modelowanie i symulacja – komputerowe odwzorowanie systemów biologicznych i urządzeń.

Inżynier powinien skutecznie łączyć samodzielność z pracą zespołową, w tym w interdyscyplinarnych projektach B+R.

Miejsca pracy i branża

Specjaliści znajdują zatrudnienie w wielu segmentach rynku ochrony zdrowia i technologii medycznych:

• Szpitale i placówki ochrony zdrowia – rola inżyniera klinicznego, nadzór nad obsługą i serwisem aparatury;
• Zakłady produkcyjne – firmy wytwarzające urządzenia medyczne i sprzęt biomedyczny;
• Uczelnie i instytuty – działalność badawczo-rozwojowa oraz modelowanie procesów w organizmach żywych;
• Jednostki naukowo-badawcze – rozwój technologii optoelektronicznych i systemów terapeutycznych;
• Sanatoria i ośrodki rehabilitacji – eksploatacja i serwis urządzeń medycznych.

Ścieżka kariery i rozwoju

Rozwój zawodowy może przebiegać wielotorowo, w zależności od zainteresowań i profilu organizacji:

• Specjalizacja – pogłębianie kompetencji w wybranym obszarze (informatyka medyczna, biomateriały, biomechatronika, elektronika biomedyczna, optoelektronika);
• Praca naukowa – opracowywanie innowacyjnych rozwiązań, urządzeń i materiałów;
• Awans stanowiskowy – od inżyniera do ról kierowniczych lub koordynacyjnych w R&D i produkcji;
• Rozszerzanie kompetencji – szkolenia z nowoczesnych technologii, standardów jakości i regulacji medycznych;
• Współpraca międzynarodowa – udział w projektach europejskich i globalnych w obszarze innowacji medycznych.

Wyzwania i przyszłość zawodu

Perspektywy rozwoju są bardzo dobre, a zapotrzebowanie na specjalistów rośnie wraz z modernizacją ochrony zdrowia i cyfryzacją medycyny. Kluczowe trendy to:

• stale rosnące wymagania w sektorze ochrony zdrowia,
• postęp technologiczny i poszukiwanie nowych rozwiązań medycznych,
• rozwój biomateriałów i sztucznych narządów,
• rosnące zastosowanie sztucznej inteligencji oraz systemów zdalnej diagnostyki w medycynie.