Elektromonter/konserwator urządzeń dźwignicowych – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Kod zawodu ZUS: 741208. Poniżej znajdziesz pasujące kody PKD wraz z opisem:

Elektromonter/konserwator urządzeń dźwignicowych to specjalista odpowiedzialny za montaż, naprawę, przeglądy i badania okresowe urządzeń dźwignicowych. Zawód ma charakter usługowy, a jego celem jest utrzymanie urządzeń w należytym stanie technicznym, co bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo i efektywność pracy.

Do najczęściej obsługiwanych urządzeń należą:

• windy osobowe i szpitalne,
• dźwigi towarowe,
• dźwigi towarowo-osobowe,
• suwnice i podesty ruchome.

Czym się zajmuje elektromonter/konserwator urządzeń dźwignicowych?

Specjalista montuje nowe urządzenia, usuwa usterki, kontroluje systemy bezpieczeństwa, przeprowadza przeglądy zgodnie z instrukcją eksploatacji oraz przygotowuje sprzęt do badań odbiorczych, okresowych i doraźnych prowadzonych przez Urząd Dozoru Technicznego (UDT).

Praca obejmuje obszary:

• elektryczny (układy napędowe, sterownicze, ochrona przeciwporażeniowa),
• mechaniczny (przeniesienie napędu, elementy bezpieczeństwa),
• hydrauliczny (zasilanie i regulacja ciśnienia).

Zawód wymaga mobilności – częste dojazdy do klientów (zwykle z prawem jazdy kat. B) oraz gotowości do pracy zmianowej, również nocą w razie awarii.

Obowiązki zawodowe

Do kluczowych zadań elektromontera/konserwatora należą:

• organizowanie stanowiska pracy z uwzględnieniem przepisów BHP, ochrony przeciwpożarowej, przeciwporażeniowej, środowiska i ergonomii,
• usuwanie usterek i nieprawidłowości w działaniu urządzeń dźwignicowych na bieżąco,
• naprawianie i regulowanie układów napędowych oraz sterowniczych, w tym parametrów pracy,
• systematyczna kontrola elementów bezpieczeństwa adekwatnie do intensywności eksploatacji,
• przeglądy konserwacyjne w terminach i zakresie określonym w instrukcji,
• montaż układów zasilania, sterowania i regulacji nowych urządzeń na podstawie dokumentacji technicznej,
• przygotowanie do badań UDT i udział w nich (odbiorcze, okresowe, doraźne),
• okresowe pomiary oporności izolacji i skuteczności ochrony przeciwporażeniowej,
• prowadzenie dziennika konserwacji oraz odtwarzanie zużytej dokumentacji technicznej, znaków bezpieczeństwa i instrukcji,
• korzystanie z magazynu części zamiennych i materiałów naprawczych,
• smarowanie elementów (śruby, nakrętki, łożyska), weryfikacja temperatury silników i wstrzymywanie pracy przy przegrzaniu.

W przypadku poważniejszych awarii specjaliści przygotowują kosztorysy i dokumentację dla administratorów lub firm.

Wymagania i kwalifikacje

Aby rozpocząć pracę, najczęściej wymagane jest wykształcenie zasadnicze branżowe lub technikum elektryczne (np. kwalifikacje ELE.06 – montaż urządzeń dźwigowych lub ELE.09 – obsługa i konserwacja urządzeń dźwigowych). Po praktyce jako elektromonter uzyskuje się świadectwo kwalifikacyjne „E” grupy G1 (uprawnienia do eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych do 1 kV).

Kolejnym etapem jest półroczna praktyka przy konserwacji, po której można przystąpić do egzaminu UDT na uprawnienia konserwatora. Egzamin obejmuje część teoretyczną (11/15 poprawnych odpowiedzi z obszarów: elektryka, mechanika, hydraulika, BHP, przepisy dozoru) oraz praktyczną (losowane zadanie na podstawie schematów elektrycznych).

Kluczowe wymagania i atuty przedstawiono poniżej:

• wymagania wstępne – ukończone 18 lat, dobry stan zdrowia, predyspozycje do prac mechanicznych/elektrycznych/hydraulicznych;
• kwalifikacje i uprawnienia – „E” G1 do 1 kV, praktyka zawodowa, pozytywny wynik egzaminu UDT na konserwatora;
• dodatkowe atuty – prawo jazdy kat. B, kursy SEP, doświadczenie serwisowe w pokrewnych branżach.

Profil osobowościowy sprzyjający bezpieczeństwu i jakości pracy obejmuje cechy:

• systematyczność i dbałość o szczegóły,
• analityczne myślenie i umiejętność diagnozy,
• rozwaga i dyscyplina w działaniu,
• brak improwizacji – precyzja jest kluczowa przy ryzyku pracy na wysokości, z napięciem 400 V i w strefach zagrożeń.

Ścieżka kariery i rozwój

1. Start – zasadnicza szkoła branżowa/technikum elektryczne + praktyka → świadectwo „E” G1;
2. Specjalizacja – półroczna praktyka konserwacyjna → egzamin UDT na konserwatora;
3. Rozwój – kursy doskonalące (np. CONRADINUM, ZSM Poznań, Technikum nr 8 Katowice), dodatkowe uprawnienia SEP, awans na technika konserwatora urządzeń dźwigowych;
4. Zaawansowane role – kierownik serwisu, instruktor UDT lub specjalista w dużych firmach.

Zawód oferuje stabilność i dobre zarobki, a po uzyskaniu pełnych uprawnień umożliwia samodzielną pracę i dalszą specjalizację.

Gdzie pracować? Firmy i branże

Specjaliści znajdują zatrudnienie w poniższych obszarach:

• zakłady produkcyjne, place przeładunkowe i bazy logistyczne,
• budownictwo – place budowy i dźwigi budowlane,
• obiekty mieszkalne i użyteczności publicznej – windy osobowe, towarowe i szpitalne,
• firmy serwisowe, produkcyjne (silniki, transformatory) oraz instalacyjne maszyn przemysłowych.

Przykłady: serwisy dźwigów (np. Elszyk Sp. z o.o.), przedsiębiorstwa UTB (urządzenia transportu bliskiego) – wózki widłowe, suwnice, podesty.

Ryzyka i perspektywy

Praca wiąże się z zagrożeniami BHP (wysokość, prąd, urazy mechaniczne), dlatego obowiązkowe są oceny ryzyka (ORZ) i ścisłe przestrzeganie procedur.

To specjalistyczny zawód z dużym popytem na rynku, oferujący stabilne zatrudnienie w dynamicznie rozwijającym się sektorze serwisów i modernizacji urządzeń dźwignicowych.