Kod zawodu ZUS dla choreografa to 265301.
Poniżej znajdziesz kody PKD najczęściej powiązane z działalnością choreografa:
| Kod PKD | Opis działalności |
|---|---|
| 59.11.Z | Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych |
| 59.12.Z | Działalność postprodukcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi |
| 90.02.Z | Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych |
Choreograf to artysta i specjalista odpowiedzialny za tworzenie układów tanecznych i ruchowych dla tancerzy solowych, zespołów, aktorów oraz sportowców podczas występów artystycznych i zawodów (np. łyżwiarstwo figurowe, pływanie synchroniczne, gimnastyka artystyczna).
Czym zajmuje się choreograf?
Choreograf projektuje sekwencje ruchów, łącząc muzykę, ekspresję i fizyczne możliwości wykonawców, aby przekazać akcję dramatyczną, nastrój lub ideę.
Jego rola wykracza poza układanie kroków – obejmuje spójną wizję artystyczną widowiska, z uwzględnieniem kostiumów, scenografii, oświetlenia i przestrzeni scenicznej. Współczesny choreograf działa w balecie, teatrze, filmie, telewizji, na estradzie i w sporcie, dopasowując choreografię do potrzeb amatorów i profesjonalistów.
Obowiązki i zadania zawodowe
Do kluczowych zadań choreografa należą:
- koncepcja układu – tworzenie ogólnej koncepcji tańca na podstawie muzyki (gotowej lub skomponowanej specjalnie), treści literackiej, tradycji tanecznej, możliwości fizycznych tancerzy oraz własnej wizji artystycznej, w konsultacji z kompozytorem;
- opracowanie partii – przygotowywanie szczegółowych partii dla solistów i zespołów, określanie ewolucji, kroków, obrotów, skoków i gestów, aby precyzyjnie przekazać emocje i akcję;
- prowadzenie prób – przekazywanie instrukcji wykonawcom, korygowanie układów oraz wspieranie artystów w interpretacji ruchowej;
- współpraca kreatywna – współpraca ze scenografem i reżyserem w zakresie rekwizytów, kostiumów, przestrzeni scenicznej oraz form ruchu w operach, teatrach, widowiskach estradowych, telewizji i filmie;
- choreografia w sporcie i tańcu towarzyskim – tworzenie układów dla tańca towarzyskiego oraz dyscyplin sportowych;
- zapis choreografii – sporządzanie zapisu układu (znaki graficzne lub opis słowny), umożliwiającego wielokrotne odtwarzanie w niezmienionej formie;
- rozwój i badanie trendów – ciągłe poszerzanie wiedzy o teorii tańca, śledzenie trendów i obserwacja życia artystycznego.
Dodatkowe zadania obejmują pełnienie ról kierowniczych w zespołach tanecznych, pedagogikę baletową oraz teorię i krytykę tańca.
Wymagania i kwalifikacje
Aby zostać choreografem, potrzebne jest co najmniej wykształcenie średnie ogólnokształcące oraz dyplom tancerza potwierdzony praktyką sceniczną. Najpełniejsze przygotowanie dają studia wyższe na kierunkach: taniec, pedagogika tańca lub pedagogika baletu.
Wymagania psychofizyczne
Wymagania psychofizyczne obejmują: sprawność fizyczną, dobry wzrok i słuch, wyobraźnię przestrzenną, talent improwizatorski, muzykalność oraz wrażliwość artystyczną; a także znajomość technik tanecznych, umiejętność czytania nut i podstawową wiedzę muzyczną.
Przeciwwskazania: przewlekłe choroby układu krążeniowego, oddechowego, kostno‑mięśniowego oraz istotne wady wzroku i słuchu.
Ścieżka kariery i rozwój zawodowy
Kariera choreografa najczęściej rozpoczyna się od pracy tancerza i praktyki scenicznej, co buduje warsztat techniczny i świadomość ruchu.
Kolejne kroki to studia specjalistyczne z choreografii, asystentura u doświadczonych twórców oraz tworzenie portfolio poprzez projekty w szkołach tańca i zespołach amatorskich. Rozwój obejmuje specjalizację w stylach (np. balet, taniec współczesny, hip‑hop) i budowanie sieci kontaktów w branży.
Doświadczeni choreografowie awansują na stanowiska kierownicze (np. dyrektor baletu) lub łączą działalność artystyczną z pedagogiką i krytyką. Sukces wymaga ciągłego doskonalenia – warsztatów, udziału w festiwalach i stałej obserwacji trendów.
Miejsca pracy i perspektywy zatrudnienia
Choreografowie pracują w następujących miejscach:
- teatrach i operach (układy sceniczne),
- telewizji, filmie i postprodukcji (PKD 59.11.Z, 59.12.Z),
- widowiskach estradowych i we wspomaganiu artystycznym (PKD 90.02.Z),
- domach kultury, szkołach i studiach tańca,
- obiektach sportowych: hale, lodowiska, pływalnie (dla gimnastyki artystycznej, łyżwiarstwa figurowego, pływania synchronicznego).
Perspektywy są dobre w sektorze kultury i rozrywki, lecz zależą od talentu, portfolio i sieci kontaktów; wielu choreografów działa jako freelancerzy lub w zespołach projektowych.
To zawód łączący kreatywność z precyzją, dający satysfakcję z tworzenia widowisk, które poruszają i inspirują publiczność.
Zobacz też:
Cechowacz skal i znaków na szkle oraz na wyrobach z metali, Cechowniczy, Ceramik wyrobów ceramiki budowlanej, Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych, Charakteryzator, Chemik, Chemik – technologia chemiczna, Chiropraktyk, Chirurg pielęgniarz drzew, Cholewkarz, Ciągacz rur, Cieśla, Cieśla szalunkowy, Cukiernik, Cykliniarz, Czyściciel basenów pływackich, Czyściciel butów, Czyściciel dywanów, Czyściciel elewacji budowlanych, Czyściciel pojazdów
