Bandażysta ortopedyczny – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Małgorzata Gręda
5 min. czytania

Kod zawodu ZUS dla bandażysty ortopedycznego to 753701. Pasującym kodem PKD jest 32.50.Z – produkcja urządzeń, instrumentów oraz wyrobów medycznych, włączając dentystyczne.

Bandażysta ortopedyczny to specjalista, który wytwarza, naprawia i dostosowuje wyroby ortopedyczne, takie jak protezy kończyn, aparaty, gorsety oraz pasy ortopedyczne. Zawód łączy precyzyjną pracę manualną z obsługą maszyn i współpracą z pacjentami oraz lekarzami, wspierając rehabilitację i poprawę jakości życia osób z dysfunkcjami narządu ruchu.

Czym zajmuje się bandażysta ortopedyczny?

Specjalista odpowiada za wykonanie elementów skórzanych, tekstylnych i pasmanteryjnych do protez, aparatów, gorsetów oraz innych wyrobów ortopedycznych, a także ich naprawę, konserwację i indywidualne dopasowanie do pacjenta. W pracy posługuje się maszynami, takimi jak ścieniarki, klejarki, dziurkarki, wycinarki oraz maszyny szwalnicze.

Zawód wymaga zrozumienia zaleceń lekarskich i ścisłej współpracy z zespołem medycznym, w tym opracowywania dokumentacji technicznej, pobierania miar i przeprowadzania przymiarek, aby zapewnić funkcjonalność i komfort gotowego wyrobu.

Obowiązki bandażysty ortopedycznego

Do podstawowych zadań bandażysty należą:

  • opracowywanie i sporządzanie dokumentacji technicznej oraz modeli gipsowych według pobranych miar i zaleceń lekarskich,
  • pobieranie miar od pacjentów, przeprowadzanie przymiarek oraz formowanie modeli gipsowych na mokro,
  • dobieranie materiałów na elementy protez kończyn dolnych i górnych, aparatów, gorsetów oraz zawieszeń,
  • wykonywanie części skórzanych, tekstylnych i pasmanteryjnych do protez, aparatów, gorsetów, ochraniaczy przegubów oraz pasów brzusznych i przepuklinowych,
  • wyścielanie, obszywanie, składanie, szycie i wykańczanie protez, aparatów oraz gorsetów ortopedycznych,
  • naprawianie części skórzanych, tekstylnych i pasmanteryjnych sprzętu ortopedycznego,
  • czyszczenie, konserwacja oraz wykonywanie drobnych napraw sprzętu używanego w pracy,
  • obsługa maszyn pomocniczych i reagowanie na ich uszkodzenia.

Bandażyści ściśle współpracują z lekarzami i pielęgniarkami, pobierając miary bezpośrednio od pacjentów, jednak nie diagnozują ani nie leczą chorób.

Wymagania edukacyjne i kwalifikacje

Aby podjąć pracę jako bandażysta ortopedyczny, konieczne jest wykształcenie średnie medyczne nadające kwalifikację MED11 – wykonywanie i dobieranie przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych. Pracodawcy nie wymagają wykształcenia wyższego, ale kładą nacisk na praktyczne umiejętności zdobywane w toku nauki i praktyk.

Zawód jest zdefiniowany w Klasyfikacji Zawodów i Specjalności jako prace związane z produkcją i naprawą wyrobów ortopedycznych.

Wymagania psychofizyczne i predyspozycje

Zawód wymaga dużej dokładności, precyzji, zdolności plastycznych oraz świetnej koordynacji wzrokowo-ruchowej. Kluczowe są koncentracja, podzielność uwagi, cierpliwość, wytrwałość, umiejętność sprawnego przechodzenia między zadaniami, samodzielność połączona z pracą zespołową, widzenie stereoskopowe, prawidłowe rozróżnianie barw oraz spostrzeganie drobnych detali.

Przeciwwskazania do pracy to:

  • dysfunkcje narządu wzroku (ograniczone pole widzenia, brak widzenia stereoskopowego, nieprawidłowe rozróżnianie barw),
  • zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej lub sprawności kończyn górnych, zwłaszcza zręczności palców i rąk,
  • alergie kontaktowe lub wziewne na materiały, takie jak żywica epoksydowa i kleje, a także choroby skóry rąk.

Dodatkowe kompetencje obejmują:

  • doskonałą organizację pracy i samodyscyplinę,
  • umiejętność pracy pod presją czasu i terminów,
  • otwartość na innowacje technologiczne i ciągłe doskonalenie,
  • wysokie zdolności manualne oraz skrupulatność w analizie dokumentacji technicznej.

Miejsca pracy i branże

Bandażyści znajdują zatrudnienie w sektorze publicznym i prywatnym:

  • poradniach zaopatrzenia ortopedycznego oraz punktach naprawczych wyrobów ortopedycznych i sprzętu rehabilitacyjnego,
  • przyklinicznych i przyszpitalnych punktach dystrybucji sprzętu ortopedycznego,
  • oddziałach ortopedii w szpitalach, gdzie wspierają lekarzy i pobierają miary,
  • sklepach medycznych,
  • własnych zakładach usługowo-produkcyjnych wytwarzających drobny sprzęt ortopedyczny.

Zawód wpisuje się w branżę medyczną i rehabilitacyjną, związaną z PKD 32.50.Z.

Ścieżka kariery i rozwój zawodowy

Kariera zwykle zaczyna się od uzyskania kwalifikacji MED11 w szkole policealnej lub technikum medycznym, a następnie zdobywania doświadczenia w poradniach lub szpitalach. Otwartość na nowe technologie i specjalistyczne maszyny ułatwia wejście do innowacyjnych firm medycznych.

Przykładowy kierunek rozwoju obejmuje następujące etapy:

  • specjalizacja w wybranej dziedzinie (protezach, gorsetach lub aparatach ortopedycznych),
  • awans na stanowisko technika ortopedy lub mechanika ortopedy (z elementami krawiectwa, kaletnictwa i rymarstwa),
  • prowadzenie własnego warsztatu, dające niezależność i możliwość rozwoju biznesowego,
  • stałe podnoszenie kwalifikacji poprzez kursy, szkolenia i praktykę kliniczną.

Przyszłość zawodu jest stabilna ze względu na rosnące zapotrzebowanie na zaopatrzenie ortopedyczne w starzejącym się społeczeństwie.

Podziel się artykułem
Redaktorka / coach
Follow:
Założycielka i redaktorka ccProgres, od ponad 15 lat pasjonuje się innowacjami w biznesie i rozwojem osobistym. Z doświadczeniem zdobytym w pracy z ponad 100 firmami, łączy praktyczną wiedzę z najnowszymi trendami, aby inspirować innych do osiągania sukcesów. Jej misją jest wspieranie ludzi i organizacji w odkrywaniu pełni ich potencjału.