Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych – kod zawodu ZUS, PKD, obowiązki

Kod zawodu ZUS dla ceramika wyrobów użytkowych i ozdobnych to 731402.

Najczęściej wybierane kody PKD dla tej działalności to następujące zakresy:

Czym zajmuje się ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych?

Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych to zawód o charakterze wytwórczym, polegający na produkcji ceramicznych przedmiotów użytkowych i dekoracyjnych (m.in. kubków, misek, talerzy, wazonów, figurek).

Pracownik wytwarza wyroby z materiałów takich jak porcelana, porcelit, fajans, kamionka, terakota, majolika, które służą codziennemu użytkowi lub pełnią funkcję dekoracyjną. Proces produkcji zależy od poziomu technologicznego zakładu – od ręcznego rzemiosła w małych pracowniach po maszynową obróbkę w dużych fabrykach.

Zawód łączy kreatywność z precyzją techniczną, a wytworzone przedmioty stanowią podstawowe wyposażenie domów i cieszą się stałym popytem.

Obowiązki i zadania zawodowe

Główne zadania ceramika obejmują pełen cykl produkcyjny wyrobów ceramicznych. Oto kluczowe obowiązki:

• przygotowywanie surowców i mas ceramicznych oraz surowców do zdobienia;
• formowanie wyrobów metodami ręcznymi lub mechanicznymi zgodnie z projektem lub opisem;
• wykonywanie podstawowych form gipsowych jedno- i wieloelementowych;
• suszenie i wypalanie wyrobów w piecach, obsługa maszyn i urządzeń;
• szkliwienie i zdobienie wyrobów ceramicznych;
• przestrzeganie norm jakościowych, kontrola jakości wytworzonych produktów oraz organizacja stanowiska pracy zgodnie z zasadami BHP, ochrony przeciwpożarowej, ergonomii i ochrony środowiska.

W dużych zakładach ceramicy mogą dodatkowo monitorować procesy technologiczne i obsługiwać zaawansowane maszyny.

Wymagania i kwalifikacje

Aby wykonywać ten zawód, potrzebne są specyficzne kompetencje psychofizyczne i odpowiednie przygotowanie:

• zdolności manualne – dobry wzrok i dotyk, sprawność rąk, koordynacja wzrokowo-ruchowa, umiejętność rozróżniania barw oraz dokładność;
• wykształcenie – szkoła średnia artystyczna (profil plastyczny), technikum ceramiczne (np. technik ceramik) lub szkolenie praktyczne w zakładzie; kompetencje potwierdza egzamin czeladniczy lub mistrzowski w Izbie Rzemieślniczej;
• kwalifikacje rzemieślnicze – na stanowiskach robotniczych często wystarcza przyuczenie i doświadczenie zdobyte w trakcie zatrudnienia.

Brak formalnego wykształcenia nie wyklucza wejścia do zawodu – kluczowe jest doświadczenie praktyczne.

Ścieżka kariery i rozwoju zawodowego

Ścieżka kariery zaczyna się zwykle od stanowisk robotniczych w zakładach rzemieślniczych lub produkcyjnych, gdzie zdobywa się praktykę. Rozwój może obejmować:

• zdanie egzaminu czeladniczego, a następnie mistrzowskiego, co umożliwia prowadzenie własnego zakładu,
• awans na technika ceramika, z obowiązkami takimi jak planowanie procesów produkcji, badania laboratoryjne surowców czy eksploatacja maszyn (CES.01, CES.03, CES.05),
• prowadzenie własnej działalności gospodarczej w ramach kodów PKD 23.xx.Z.

Rozwój przyspiesza doświadczenie w różnych technologiach – od ręcznego formowania po automatyzację – oraz regularne szkolenia z BHP i norm jakościowych.

Miejsca zatrudnienia i branże

Ceramicy pracują w następujących miejscach:

• małe pracownie artystyczne i zakłady rzemieślnicze – nacisk na unikalne, ręcznie robione wyroby;
• duże zakłady produkcyjne – masowa produkcja naczyń, kafli, płytek czy izolatorów;
• własne firmy – działalność gospodarcza w branży ceramicznej.

Branże to przede wszystkim przemysł ceramiczny (wyroby stołowe, sanitarne, techniczne), szklarstwo oraz rzemiosło artystyczne. Możliwości zatrudnienia są stabilne dzięki popytowi na ceramikę użytkową i dekoracyjną.